Bu çalışmada, XIX. yüzyılın üçüncü çeyreğinden XX. yüzyılın ikinci çeyreğine kadar geçen süreçte etkin olan neo-klasik akım şiirinde Kur’ân’dan yapılan iktibâslar konusu ele alınmıştır. İslamiyet’in ilk dönemlerinden beri Kur’ân-ı Kerîm, şair ve ediplerin edebî çalışmalarında başvurdukları zengin kaynaklardan biri olmuştur. Belâğat ve fesâhat yönüyle edebiyatın zirvesinde olan Araplara meydan okuyarak onları çaresizliğe düşüren Kur’ân, dil kalıplarının eşsizliği ve mükemmel üslubunun etkileyiciliği nedeniyle Arap şairlerce ilham kaynağı olarak görülmüştür. Dolayısıyla şairler, ayetlerden yaptıkları iktibâslarla Kur’ân’ın etkileyici gücünden sınırsızca faydalanmaya çalışmışlardır. Kur’ân ayetlerinin orijinal halinin muhafaza edilmesi veya küçük çaplı şekilsel değişikliklerin yapılması esasına dayalı iktibâs, şiire güç ve estetik kattığı gibi belâğî açıdan da seviyesini yükselten bir olgu kabul edilmiştir. Sadru’l-İslâm, Emevî ve Abbâsî dönemlerinde olduğu gibi son dönem modern Mısır şiirinde de şairler, temelde şiirlerine güç katmak ve eserlerinin muhatap üzerindeki etkilerini artırmak amacıyla Kur’an’dan yaptıkları iktibâsları beyit aralarına serpiştirerek şiirlerini süslemişlerdir. Bu nedenle iktibâslarla donatılan şiirler anlamca derinlik, ifade yönüyle zenginlik ve şekilsel olarak da etkileyicilik kazanmıştır. Şairlerin Kur’ân’dan yaptıkları iktibâslar, edebiyat eleştirmenlerince beyitler arasına yerleştirilmiş göz alıcı parlak ışıklar olarak nitelendirilmiştir.
In this study, the subject of quotations from the Qur'an in the poetry of neo-classical movement, which was effective in the period from the third quarter of the 19th century to the second quarter of the 20th century, was discussed. Since the early years of Islam, the Qur’an has been one of the rich resources of poets and scholars have used in their literary works. The Qur'an, which challenged the Arabs who reached th highest level in literary works in terms of rhetoric and fluency as the Arab poets have being inspired by it due to the uniqueness of its language patterns and impressiveness of its perfect style. Therefore, poets have tried to make unlimited use of the impressive power of the Qur'an by making quotations from its verses. Quotation, which is based on keeping the original form of Qur'anic verses or making small formal changes and accepted as a fact that adds power and aesthetics to the poetry as well as raising the level of its rhetoric. As in the era of Sadru'l-Islam and Umayyad and Abbasid periods, in the recent period of modern Egyptian poetry, the poets added quotations from the Qur’an to their poems in order to add strength to their poetry and increase the influence of their works on the interlocutor. For this reason, the poems equipped with these quotations from the Qur’an have gained more meaning, richness in terms of expression and impressiveness in form. Quotations made by the poets from the Qur'an were described as eye-catching bright lights placed among the couplets of the poem by literary critics.
