Özışık S., Köroğlu G.
Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, cilt.28, sa.3, ss.634-650, 2026 (Hakemli Dergi)
-
Yayın Türü:
Makale / Tam Makale
-
Cilt numarası:
28
Sayı:
3
-
Basım Tarihi:
2026
-
Dergi Adı:
Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi
-
Derginin Tarandığı İndeksler:
Sociology Source Ultimate (EBSCO), MLA - Modern Language Association Database, Social Sciences Abstracts, MLA International Bibliography
-
Sayfa Sayıları:
ss.634-650
-
Açık Arşiv Koleksiyonu:
AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
-
Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi Adresli:
Evet
Özet
Bu çalışma, Avrupa’da din psikolojisinin kuruluş sürecinde Oswald Külpe (1862-1915) ve onun öncülüğünde gelişen Würzburg Okulu’nun oynadığı rolü tarihsel ve kuramsal bir perspektiften incelemektedir. Nitel araştırma deseninde yürütülen çalışmada veriler, başta Oswald Külpe ve öğrencilerinin eserleri olmak üzere konuya ilişkin birincil ve ikincil kaynaklardan elde edilmiştir. Elde edilen veriler betimsel analiz tekniği kullanılarak çözümlenmiştir. Araştırma bulguları, Würzburg Okulu’nun yüksek zihinsel süreçleri deneysel incelemenin konusu hâline getirerek dinî inanç ve davranışların da bilimsel yöntemlerle araştırılmasına önemli katkılar sağladığını göstermiştir. Bu okulun geliştirdiği sistematik deneysel içgözlem yöntemi, düşünmenin yönelim, amaç ve anlam çerçevesinde işleyen bir zihinsel etkinlik olduğunu ortaya koymuştur. Würzburg Okulu tarafından düşünme sürecini açıklamak için geliştirilen bilinç durumları, belirleyici eğilimler, imgesiz düşünme ve şematik beklenti gibi kavramlar düşüncenin indirgenemez ve bütüncül yapısını görünür kılmıştır. Bu katkılar, psikolojinin basit bilinç içeriklerinin ötesine geçerek din gibi daha yüksek ruhsal yaşantıları da bilimsel biçimde ele alabileceğini ortaya koymuştur. Böylece Würzburg Okulu’nun geliştirdiği yeni düşünce psikolojisi, dinle ilgili karmaşık düşünme süreçlerini daha anlaşılır hale getirmiştir. Sonuç olarak Avrupa’da din psikolojisinin gelişiminde Külpe ve Würzburg Okulu önemli bir rol oynamıştır. Bu rol iki temel açıdan ele alınabilir: İlk olarak, söz konusu gelenek dinî yaşantının bilişsel, iradi ve anlam kurucu boyutlarını görünür kılarak alanın kuramsal çerçevesini genişletmiştir. İkinci olarak ise sistematik deneysel içgözlem yöntemini geliştirerek alanın yöntemsel gelişimine katkıda bulunmuş ve dinî yaşantının bilimsel olarak incelenmesi için yeni araştırma imkânları sunmuştur.