Anneler & Babalar Gününe Yönelik Google Doodle Tasarımlarında Ebeveyn Temsilleri

Creative Commons License

NAZLI A. K.

Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, cilt.27, sa.2, ss.710-746, 2026 (TRDizin)

Özet

Bu çalışma, dijital görsel iletişimin dinamik yapısı içinde ebeveynlik temsillerini Google Doodle tasarımlarıyla incelemektedir. 2000–2025 yılları arasında Anneler ve Babalar Günü’ne özel olarak üretilen Doodle’lar örneklem alınarak, ebeveyn figürleri nitel analiz çerçevesinde değerlendirilmiştir. İncelemede; duygusal destek, biyolojik roller, paylaşımcı sorumluluklar ve geleneksel temsiller gibi tematik eksenler temel alınmıştır. Veriler denotatif ve konotatif anlam katmanlarını kapsayarak çözümlenmiştir. Araştırma, dijital mecralarda üretilen görsellerin sadece estetik ifadeler olmadığını, aynı zamanda ebeveynliğe ilişkin anlam üretiminde ve rol inşasında etkili iletişim araçları olduğunu ortaya koymaktadır. Dijital temsiller, ebeveynlik deneyimlerini hem geleneksel kalıplar hem de modern ve paylaşımcı yaklaşımlar doğrultusunda yansıtarak, toplumsal algıların şekillenmesine katkı sunmaktadır. Çalışma, dijital görsel kültürün medya içerikleri aracılığıyla ebeveynlik stillerini nasıl yeniden kurguladığını göstererek, iletişim çalışmaları literatürüne bir çerçeve önermektedir.
This study examines parenting representations within the dynamic structure of digital visual communication through Google Doodle designs. Mother’s and Father’s Day Doodles from 2000–2025 were sampled, and parental figures were evaluated via qualitative analysis. The analysis focused on thematic axes such as emotional support, biological roles, shared responsibilities, and traditional representations. Data were examined through both denotative and connotative layers of meaning. The study shows that digital media visuals are not merely aesthetic but also effective tools for producing meaning and constructing parenting roles. Digital representations convey parenting experiences through traditional patterns and modern, shared approaches, shaping social perceptions. By revealing how digital visual culture reconstructs parenting types via media content, the study offers a framework for communication studies literature.