İki Tarımsal-Ekolojik Bölgedeki Kilis Keçilerinde Mikrosatellit Belirteçlerle Genetik Çeşitlilik ve Demografik Darboğazların Değerlendirilmesi

Türkiye’nin önemli yerli keçi ırklarından biri olan Kilis keçisi, yüksek süt verim potansiyeli nedeniyle özellikle ülkenin güney bölgelerinde yaygın olarak yetiştiriciliği yapılmaktadır. Bu çalışmada, yüksek süt verimi ve dikkat çekici adaptasyon yeteneği ile bilinen Kilis keçilerinin popülasyon dinamiklerinin moleküler genetik düzeyde araştırılması amaçlanmıştır. Çalışmada, iki farklı ilde yetiştirilen Kilis keçisi popülasyonlarına ait toplam 190 birey, 16 mikrosatellit belirteç kullanılarak incelenmiştir. İncelenen tüm lokuslarda toplam 274 allel tespit edilmiştir. Ortalama allel sayısı, beklenen heterozigotluk ve polimorfik bilgi içeriği bakımından değerler sırasıyla 17.13, 0.85 ve 0.83 olarak tespit edilmiştir. Toplam genetik varyasyonun %99.0’ının bireyler arası genetik farklılıklardan kaynaklandığı, yalnızca %1.0’ının ise popülasyonlar arasındaki farklılıklarla açıklanabildiği ortaya konulmuştur. Elde edilen FST değeri (0.022), incelenen popülasyonlar arasında düşük düzeyde genetik farklılaşma olduğunu göstermektedir. Bu bulgular, iki ildeki popülasyonlar arasında yüksek düzeyde genetik benzerlik ve etkin gen akışı bulunduğunu tutarlı biçimde ortaya koymaktadır. STRUCTURE analizi, incelenen popülasyonlarda üç farklı genetik kümenin varlığını ortaya koymuş olup, bu durum belirgin popülasyonlar arası ayrışmadan ziyade ırk içi alt yapılanmaya işaret etmektedir. Bottleneck analizi sonucunda, allel frekans dağılımında L-şekilli bir eğri elde edilmiş ve bu durum, incelenen popülasyonlarda yakın geçmişte önemli bir genetik darboğaz yaşanmadığını göstermiştir. Bu çalışma, Gaziantep ve Kilis illerinde yetiştirilen Kilis keçisi popülasyonlarının genetik çeşitliliği ve popülasyon yapısı hakkında önemli bilgiler sunmaktadır. Elde edilen sonuçlar, Kilis keçisi popülasyonunun yüksek genetik çeşitlilik sergilediğini ortaya koymaktadır. Genel olarak bulgular, yüksek düzeyde ırk içi genetik çeşitlilik, düşük popülasyonlar arası farklılaşma ve yakın geçmişte demografik bir darboğazın bulunmadığını göstermekte olup, Kilis keçisinin sürdürülebilir ıslah stratejileri için bilimsel bir temel sağlamaktadır.