Türkiye’de Oftalmoloji Cerrahi Eğitiminde FAKO Simülatörlerinin Cerrahi Yeterlilik ve Özgüven Üzerine Etkisi: Kesitsel Çalışma

Creative Commons License

Erdag M., mehmetalioğulları s. a., CANLEBLEBİCİ M., dal a., YILDIRIM H., Balbaba M.

Türkiye Klinikleri Oftalmoloji Dergisi, cilt.34, sa.4, ss.183-192, 2025 (TRDizin)

Özet

Amaç: Bu çalışma, sanal gerçeklik tabanlı fakoemülsifikasyon (FAKO) simülatör eğitiminin Türkiye’deki göz hastalıkları asistanları nın cerrahi yeterlilik ve becerilerine olan etkisini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntemler: EyeSI fako-sanal gerçeklik si mülatörünü daha önce kullanmış olan üniversite ve eğitim araştırma hastanelerinde görev yapan göz hastalıkları asistanlarına 21 sorudan oluşan çevrim içi bir anket uygulanmıştır. Katılımcılar oftalmoloji de neyim sürelerine göre 2 gruba ayrılmıştır: Grup 1 (≤2 yıl), Grup 2 (>2 yıl). Ankette cerrahi deneyim, simülatörün teknik yeterliliği, eğitime katkısı ve cerrahi özgüvene etkisi değerlendirilmiştir. Toplam 34 ge çerli yanıt analiz edilmiştir. Bulgular: Katılımcıların 19’u (%55,9) Grup 1’de, 15’i (%44,1) Grup 2’de yer almıştır. Eğitim öncesinde Grup 1 katılımcılarının %50’si düşük cerrahi özgüven bildirmiş, bu oran eği tim sonrası %73,5 ile orta düzeye yükselmiştir. Gruplar arasında özgü ven artışı açısından anlamlı fark gözlenmemiştir (p=0,255, p=0,637). Simülatör, el-göz koordinasyonu (%76,5) ve FAKO tekniği yeterliliği (%73,5) üzerinde olumlu etkili olmuş; ancak komplikasyon yönetiminde daha az etkili bulunmuştur (%20,6). Simülasyonun gerçek cerrahiye ben zerliği %35,3 oranında düşük, %5,9 oranında ise çok yüksek olarak de ğerlendirilmiştir. Yaygın kullanımın önündeki başlıca engeller sınırlı erişim, finansal kısıtlamalar ve teknik sorunlardır. Sonuç: Sanal ger çeklik simülatörleri, cerrahi beceri ve özgüven gelişimini destekleyerek göz hastalıkları asistan eğitiminde değerli bir rol oynamaktadır. Simü latör eğitiminin oftalmoloji eğitim programlarına entegrasyonu, eğitim etkinliğini artırabilir ve komplikasyon oranlarını azaltabilir.
Objective: This study aims to evaluate the impact of pha coemulsification (phaco) virtual reality simulator training on the sur gical competence and skills of ophthalmology residents in Türkiye. Material and Methods: An online survey consisting of 21 questions was conducted among ophthalmology residents at university and train ing hospitals with prior experience using the EyeSI phaco-virtual real ity simulator. Participants were classified into 2 groups based on their ophthalmology experience: Group 1 (≤2 years) and Group 2 (>2 years). The survey assessed surgical experience, technical adequacy of the sim ulator, its contribution to training, and its impact on surgical confidence. A total of 34 valid responses were analyzed. Results: Nineteen partic ipants (55.9%) were in Group 1, while 15 (44.1%) were in Group 2. Before training, 50% of Group 1 participants reported low surgical self confidence, which improved to 73.5% at a moderate level post-training. No significant difference was observed between groups regarding self confidence gain (p=0.255, p=0.637). The simulator improved hand-eye coordination (76.5%) and phaco technique proficiency (73.5%) but was less effective in complication management (20.6%). The simulation’s similarity to real surgery was rated as low by 35.3% and very high by 5.9%. Limited access, financial constraints, and technical issues were the main barriers to widespread use. Conclusion: Virtual reality simu lators play a valuable role in ophthalmic surgical training by improving skills and self-confidence. Integrating simulator training into ophthal mology curricula may enhance training efficiency and reduce compli cations.