Diyabetik ayak yaralarında staphylococcus aureus sıklığı ve bazı biyolojik özelliklerinin belirlenmesi


Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi, FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ, BİYOLOJİ ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2017

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: SERPİL ÇETİN

Danışman: EBRU ŞEBNEM YILMAZ

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Global olarak hızla artış gösteren ileri derecedeki diyabet hastalarında diyabetik ayak enfeksiyonları oldukça önemlidir. Bu tez çalışmasında, Hatay ili İskenderun Devlet Hastanesi'nde diyabetik ayak yarası bulunan 100 hastadan alınan örneklerde Staphylococcus aureus sıklığı, izolatların farklı sınıftan antimikrobiyallere olan direnç durumları, biyofilm oluşturma yetenekleri ve hidrofobik özelliklerinin (hidrofobisite) belirlenmesi amaçlandı. Yüzeyel sürüntü ve derin doku kültürü örnekleri Mannitol Salt Agara (MSA) ekildi. Kanlı agarda saflaştırılan izolatlar, konvansiyonel, otomatize Vitek-2 ve MALDİ-TOF-MS (Matriks ile desteklenmiş lazer desorpsiyon/iyonizasyon uçuş zamanı kütle spektrometresi) sistemleri ile tanımlandı.. S. aureus izolatlarının antimikrobiyal duyarlılıkları disk difüzyon yöntemiyle, biyofilm üretme yetenekleri Congo Red Agar (CRA), Standart Tüp (ST) ve Mikropleyt (MP) yöntemleri kullanılarak, hidrofobisite özellikleri ise hidrokarbonlara mikrobiyal tutunma testi ile tespit edildi. Bir izolatın 24 saat sonundaki biyofilm üretimi Taramalı Elektron Mikroskopisi (Scanning Electron Microscopy; SEM) yardımıyla da belirlendi S. aureus diyabetik ayak yarası bulunan hastalardan alınan örneklerin %63,5'inden (54/85) izole edildi. İzolatlarının tümü vankomisine duyarlı iken; %38,8'i metisiline dirençli bulunurken; penisilin G (%96,3), ampisillin (%94,4), oksasilin (%64,8), eritromisin (%59,3), rifampisin (%57,4), amoksisilin/klavulanik asit (%53,7), siprofloksasin (%50), sefoksitin (%48,1), tetrasiklin (%38,9), gentamisin (%31,5), sülfametoksazol/trimetoprime (%22,2) ise değişen oranlarda direnç belirlendi. Biyofilm üretme yetenekleri incelenen izolatların tamamı CRA ve MP testleri ile pozitif iken, ST testine göre %96,3 oranında pozitif bulundu. İzolatlar p-ksilen hidrokarbonu ile farklı derecede hidrofobisite göstermiş olup; % 68,5'i orta hidrofobik, %16,7'si güçlü hidrofobik ve %14,8'i hidrofilik olarak değerlendirildi. Bu tez çalışması ile yapılan literatür kaynaklarına göre, diyabetik ayak yaralarından izole edilen biyofilm oluşturan S. aureus suşlarında hidrofobisite özelliği yeni tespit edilmiştir. Çalışma sonuçlarıyla ayrıca, diyabetik ayak yaralarında sıklıkla enfeksiyon etkeni olan S. aureus'un biyofilm oluşturmasını önlemek/biyofilmi ortadan kaldırmak için çeşitli stratejilerin geliştirilip takip edilmesi gerekliliğinin vurgulanması ortaya çıkmıştır.