Deneysel böbrek iskemi-reperfüzyon modelinde lipoik asit ve dihidrolipoat kullanımının etkilerinin incelenmesi


Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi, SAĞLIK BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ, TIBBİ BİYOKİMYA ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2017

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: FİLİZ KAÇMAZ

Danışman: OĞUZHAN ÖZCAN

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

ÖZET Deneysel Böbrek İskemi-Reperfüzyon Modelinde Lipoik Asit ve Dihidrolipoat Kullanımının Etkilerinin İncelenmesi Bir organa veya dokuya gelen kan akımının yetersiz hale gelmesine iskemi, yeniden kanlanma döneminde meydana gelen hasara ise reperfüzyon hasarı denir. Doğal bir antioksidan olan alfalipoik asit (ALA) ve Dihidrolipoik asit (DHLA) oksidatif stresle ilişkili hastalıkların tedavi edilmesinde etkili ajanlardır. Biz bu çalışmada böbrek dokusunda deneysel olarak oluşturulan iskemi-reperfüzyon modelinde ALA ve DHLA'nın oksidatif stres ve antioksidan enzimler üzerine uzun ve kısa dönem etkilerini karşılaştırmayı amaçladık. Bu çalışmada ortalama 250-300 gr ağırlığında 40 erkek rat kullanıldı. Her biri 8 rattan oluşan 5 gruba ayrıldı. Kontrol (Grup 1), I/R (Grup 2), 100mg/kg IP ALA uzun dönem (iki hafta)+I/R (Grup 3), 100mg/kg IP ALA kısa dönem (iki saat önce) + I/R (Grup 4) ve 100 mg/kg DHLA kısa dönem (iki saat önce)+ I/R (Grup 5). Süperior renal arterin 45 dakika klemplenmesi ile iskemi oluşturuldu. Sonrasında klempin gevşetilmesi ile 4 saat boyunca reperfüzyon sağlandı. Doku homojenatlarından elde edilen süpernatanlarda malonildialdehit (MDA); antioksidan enzimlerden süperoksit dismutaz (SOD), glutatyon peroksidaz (GSH-Px) ve katalaz (CAT) aktivitelerinin spektrofotometrik tayini yapılmıştır. Böbrek dokuları % 10'luk zinc-formaldehit solüsyonu içerisine konularak iskemi-reperfüzyonun histopatolojik incelemesi yapılmıştır. Serum örneklerinde böbrek ve karaciğer fonksiyon testleri (üre, kreatinin, ALT-AST) ile serum total antioksidan ve oksidatif stress düzeyleri (TAS/TOS) otoanalizörde ölçülmüştür. Sonuçta I/R grubunda MDA düzeyleri kontrol grubuna göre anlamlı derecede yüksek iken SOD, CAT ve GSH-Px düzeyleri anlamlı dercede düşük bulundu. Serum OSİ değerleri ise I/R grubunda kontrol grubuna göre anlamlı derecede yüksekti. Uzun ve kısa dönem ALA ve kısa dönem DHLA uygulanan grupta MDA düzeylerinde anlamlı azalma ve MDA, CAT, GSH-Px düzeyleri ile serum OSİ değerlerinde ve AST aktivitesinde ise iyileşme gözlendi. Bu iyileşme doku düzeyinde DHLA uygulanan grupta daha belirgindi. Hem uzun hem de kısa dönem ALA uygulamasının I/R'ye bağlı hasarı düzeltmede potansiyel bir ajan olarak kullanılabileceğini ancak DHLA'nın antioksidan etki yönünden daha etkin olduğunu düşünmekteyiz. Anahtar kelimeler: İskemik Hasar, Reperfüzyon, Lipoik Asit, Dihidrolipoat, Antioksidan Enzim