Zeytin karasuyunun, prina, çiftlik gübresi ve gidya ile birlikte uygulamalarının zeytin bitkisi topraklarında mikrobiyal aktiviteye etkisi


Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi, FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ, TOPRAK BİLİMİ VE BİTKİ BESLEME ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2019

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: NAGEHAN YUMUŞAK DOĞAN

Danışman: KEMAL DOĞAN

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Hatay Bölgesi için önemli tarım ürünlerinden biri olan zeytinin işlenmesi sonucu oluşan karasu (KS), bertaraf edilmesi gereken önemli bir çevresel sorundur. Karasu, zeytinyağı üretimi aşamasında oluşmakta olup birçok toksik bileşikler içermektedir. İçerdiği zararlı maddeler nedeniyle toprağa direk bulaştırılması tehlikeli ve zararlıdır. Gidya (Gi), ahır gübresi (Ah) ve solucan gübresi (SG) gibi organik materyallerle birlikte uygulanan zeytin karasuyu ve prinanın, yararlı bir kompost gübreye dönüştürülmesi, ekolojik ve ekonomik açıdan birçok faydalar sağlamaktadır. Reyhanlı'da, bir zeytin bahçesinde kurulan bu deneme, zeytin fidanlarında, saksılarda ve açık hava koşullarında yürütülmüştür. Denemede, zeytinyağı üretimi aşamasında oluşan karasu (KS) ve prina (Pr) atıkları ile kompost oluşturulan gidya (Gi), ahır gübresi (Ah) ve solucan gübresi (SG) kullanılmıştır. Deneme sonunda, bazı toprak mikrobiyal aktiviteleri, pH, EC, ile bitki biyomas ağırlıkları belirlenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, karasu ve prina atıkları ile birlikte uygulanan organik materyaller, genel olarak incelenen parametreleri olumlu yönlerde etkilemiştir. Araştırma genel ortalama sonuçlarına göre, kontrol, KS, KSGi, KSAh, KSSG, KSPr ve N-Min uygulamalarının CO2-C (µg gkt-1 gün-1) - DHA (g TPF gkt-1) -MBC (g C gkt-1) değerleri sırasıyla; 379-21-308, 336-20-402, 396-15-302, 365-18-412, 458-21-331, 359-20-413 ve 402-11-335 olarak belirlenmiştir. pH (1:5) değerleri arasında önemli farklılıklar oluşmazken, EC değerleri, karasu ve diğer organik materyal uygulamalarıyla önemli derecelerde (p<0.05) azalmıştır. Bununla beraber mineral N uygulamaları EC (S.cm-1) değerlerini arttırmıştır. Bitki biyomas ağırlığı (g/bitki) değerleri genel ortalama değerlerine göre KS uygulamaları ile artışlar göstermiş olup diğer uygulamalarda, önemli farklılıklar oluşmamıştır.