Farklı stabilite ölçüm yöntemleriyle periodontal problemli dişlerin stabilite ve sağkalım oranlarının değerlendirilmesi
Tezin Türü: Diş Hekimliğinde Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Klinik Bilimler, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2023
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: KÜBRA ERDOĞAN
Danışman: Fariz Salimov
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Farklı Stabilite Ölçüm Yöntemleriyle Periodontal Problemli Dişlerin Stabilite ve Sağkalım Oranlarının Değerlendirilmesi Giriş ve Amaç: Periodontal hastalıklar dişlerin ve destekleyici yapıların hasarına sebep olan oral kavitenin yaygın kronik ve yıkıcı enfeksiyöz hastalıklarıdır. Periodontitis tedavi edilmediğinde yumuşak dokuda ve alveoler kemikte meydana gelen kayıplar diş mobilitesine ve diş kaybına yol açmaktadır. Mobilite dişin prognozunun belirlenmesinde önemli bir kriterdir. Diş mobilitesinin değerlendirilmesinde klinikte kullanılan subjektif yöntem hekime bağlıdır ve uygulayıcıya bağlı olarak değişiklik gösterebilir. Objektif değerlendirme yöntemi olarak yaygın olarak kullanılan yöntem Periotest cihazıdır ve Periotest cihazı şiddetli mobiliteye sahip dişlerde güvenilir sonuçlar vermeyebilir. Çalışmamızın amacı rezonans frekans analizi yöntemi ile diş stabilitesini ölçmek, kullandığımız farklı stabilite ölçüm yöntemlerinin birbirine korelasyonunu kıyaslamak ve yapılan tedavi sonucunda dişlerin sağkalım oranlarını değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmamız periodontal hastalık şikayeti ile kliniğimize başvuran 14 hasta 94 diş üzerinde gerçekleştirilmiştir. Kliniğimize başvuran hastaların diş mobiliteleri periodontal tedavi öncesi Miller mobilite değerlendirme yöntemi ile subjektif olarak iki alet arasında kuvvet uygulama yöntemi ile değerlendirilmiştir. Bir diğer stabilite değerlendirme yöntemi olarak Periotest cihazı kullanılmıştır. Rezonans frekans analizi ile diş stabilitesini değerlendirmek için dişe üzerinde SmartPeg ucunun yerleşebileceği yuva bulunan bir braket asitleme ve bondlama yapılmadan noninvaziv şekilde yerleştirilmiştir. SmartPeg braket üzerinde konumlandırılıp Osstell cihazı ile dişin stabilitesi ölçülmüştür. Yapılan periodontal tedavi ve 3 aylık takip sonrasında dişlerin prognozu değerlendirilmiş. Çekim endikasyonu bulunan dişlerin çekimi gerçekleştirilmiştir. Bulgular ve Sonuç: Periodontal probleme sahip olan dişler, yapılan tedaviden bağımsız olarak şiddetli mobiliteye sahip ise kötü bir prognoza sahiptir ve bu dişlerin sağkalımları düşüktür. Yapılan periodontal tedavi sonrası Miller mobilite sınıflamasına göre mobilite 3 dişlerin sağkalımı %0 olarak belirlenmiştir. Periotest cihazı ile mobilite ölçüm yöntemi şiddetli mobiliteye sahip dişlerde güvenilir sonuçlar vermemektedir. Osstell cihazı diş stabilitesinin değerlendirilmesinde tekrarlayan güvenilir sonuçlar vermektedir. Miller mobilite sınıflması ile Periotest yöntemi ile stabilite ölçümü sonucu elde edilen Periotest değerleri ( PTV) pozitif yönde koreledir. Miller mobilite sınıflaması ile Osstell ölçüm değerleri ( ISQ) negatif yönlü koreledir. PTV değerleri ile ISQ değerleri birbirine negatif yönlü koreledir. Her iki yöntemlede diş stabilitesi güvenilir olarak ölçülmekle birlikte, Osstell cihazı ile yapılan ölçümlerin gözlemci içi ölçüm duyarlılığı minimal düzeyde daha yüksek ölçülmüştür.