TİP 2 DİABETES MELLİTUSLU HASTALARDA FİZİKSEL AKTİVİTENİN OTONOMİK DİSFONKSİYON VE NÖROPATİK AĞRI İLE İLİŞKİSİ

---

Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi, TAYFUR ATA SÖKMEN TIP FAKÜLTESİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2023

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: ÖZTÜRK GÜRER TUTU

Danışman: ERHAN YENGİL

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: Bu çalışmada birinci basamağa başvuran Tip 2 Diyabetes Mellituslu hastalarda fiziksel aktivitenin, otonomik disfonksiyon ve nöropatik ağrı ile arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Kesitsel tanımlayıcı tipte olan araştırma 18-65 yaş arasındaki birinci basamağa başvuran tip 2 DM'li hastalara; sosyodemografik özellikleri, BBFAA, COMPASS-31 ve 'S-LANSS ağrı skalasını' içeren anket ve ölçekler uygulanarak gerçekleştirilmiştir. Verilerinin analizi SPSS 21 istatistik programıyla yapılmış ve anlamlılık düzeyi olarak p 0,05). Non-regüle grupta nöropatik ağrı varlığı anlamlı derecede yüksek bulundu (p=0,001). BBFAA düzeyine göre hastalar değerlendirdiğinde nosiseptif ağrısı olan hastalar ile nöropatik ağrısı olan hastalar arasında anlamlı düzeyde fark bulundu (p=0,004). Fiziksel aktivite düzeylerine göre otonomik disfonksiyon puanları karşılaştırıldığında, ortostatik intolerans, sekretomotor, mesane, toplam COMPASS-31 puanları anlamlı derecede farklı bulundu. (p<0,001, p=0,007, p=0,026, p<0,001). Sonuçlar: Tip 2 DM non-regüle olan hastalarda otonomik disfonksiyona yönelik semptom ve nöropatik ağrı varlığı fazla bulunmuştur . Fiziksel hareket durumuna göre; hareketli hastalarda hareketsiz hastalara göre nöropatik ağrının az olduğu bulunmuştur. Fiziksel hareket durumlarına göre en aktif hastalarda otonomik disfonksiyonun az olduğu görülmüştür. Anahtar kelimeler : Tip 2 Diabetes Mellitus, Fiziksel Aktivite, Egzersiz, Otonomik Disfonksiyon, Nöropatik Ağrı