Gram negatif bakterilerde çeşitli toksin ve beta laktamaz direnç genlerinin sıklığı ile çeşitli antimikrobiyallere duyarlılıkları
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi, SAĞLIK BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ, MİKROBİYOLOJİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2019
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: İPEK YILMAZ
Danışman: NİZAMİ DURAN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Gram negatif bakterilerde direnç paternlerinin ve direnç mekanizmalarının bilinmesi, dirençli bakterilerle oluşan enfeksiyonların tedavisinde yol gösterici olmaktadır. Biz bu çalışmada çeşitli klinik örneklerinden etken olarak izole edilen Gram-negatif bakterilerde; (i) antimikrobiyal direnç profillerini fenotipik olarak belirlemeyi, (ii) bu mikroorganizmalardaki blaSHV, blaOXA, blaTEM, blaCTX-M-gp9, blaCTX-M-gp2, blaCTX-M-gp1 direnç genlerini ile pap, aer, sfa, hly, cnf1, cnf2 ve afaI virülans genlerinin varlığını PCRyöntrmiyle ile araştırmayı amaçladık. Mikroorganizmaların tanımlanması ve antibiyotik duyarlılık testleri otomatize sistem ile fenotipik olarak, direnç ve virülans genlerinin varlığının araştırılması ise multipleks PCR ile araştırılmıştır. Çalışmaya dahil edilen numunelerin %46.8'i idrar, %23.6'sı yara, %13.6'sı solunum yolu ve %15.2'si ise kan kültürü örnekleri idi. İzolatların %54.2'si Türk hastalardan, %45.7'si Suriye uyruklu hastalardan izole edilmiştir. İzolatların %46.8'si E. coli, %26.3'ü K. pneumoniae, %3.15'i K. oxytoca, %16.3'ü Acinetobacter baumannii, %5.7'si P. aeruginosa, %1.5'i Proteus mirabilis kökenlerinden oluşmaktaydı. Çalışmada K. pneumoniae ve E. coli izolatlarında ampisilin direnci oldukça yüksek bulunmuştur. E. coli izolatlarının tamamı kolistine ve tigesikline karşı duyarlı iken, K. pneumoniae izolatlarında kolistin direnci %2 olarak tespit edilmiştir. K. oxytoca suşlarının tamamının ertapenem, meropenem, amikasin, siprofloksasin, tigesiklin ve kolistine karşı duyarlı olduğu tespit edilmiştir. Acinetobakter baumannii suşları çoğu antibiyotiklere (piperasilin/tazobaktam, seftazidim, meropenem, siprofloksasin ve imipenem) dirençli iken, kolistin direnci tespit edilmemiştir. Benzer şekilde P. aeruginosa suşlarında kolistin direnci tespit edilmezken, gentamisin, amikasin ve Trimetoprim/ sülfametaksazol direnci yüksek bulunmuştur. Türk hasta izolatlarında blaSHV en fazla E. coli'de %75.4 (40/53) saptanırken, K. oxytoca'da bu gen varlığı %33.3 olarak tespit edilmiştir. Suriye uyruklu hasta izolatlarında ise E. coli suşlarında blaSHV oranı %33.3 olarak tespit edilirken, K. oxytoca ve Proteus mirabilis suşlarında bu gene rastlanılmamıştır. BlaOXA geni varlığı ise Türk hasta izolatlarında E. coli'de %32.1, Suriye uyruklu hastalardan izole edilen E. coli suşlarında ise %33.3 olarak tespit edilmiştir. Türk hastalardan farklı olarak Suriye uyruklu hastalarda P. aeruginosa suşlarında blaOXA oranı %50 Proteus mirabilis suşlarında ise %33.3 olarak tespit edilmiştir. Çalışmada virülans genleri varlığı açısından bu genler bu iki hasta grubu arasında anlamlı derecede farklı oranlarda tespit edilmiştir. Gram negatif mikroorganizmlarda oldukça yüksek ilaç direnç profilleri tespit edilmiştir. Özellikle karbapenemlere ve kolistine karşı dirennçli kökenlerin tespiti endişe verici olup, antibiyotik direncinin artmasının önüne geçilebilmesi için akılcı antibiyotik kullanımı ve ilaç seçiminde direnç profillerine uyulması son derece büyük önem arz etmektedir. Anahtar Kelimeler: Gram negatif bakteri, direnç, antibiyotik, gen, virülans.