Üriner ve solunum yolu enfeksiyonlarından izole edilen E.colı ve klebsıella izolatlarında bazı virülans genleri ile antibiyotik direnç genlerinin sıklığı
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi, TAYFUR ATA SÖKMEN TIP FAKÜLTESİ, TEMEL TIP BİLİMLERİ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2019
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ALİ ATEŞ
Danışman: NİZAMİ DURAN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: İdrar ve solunum yollarından izole edilen E. coli ve Klebsiella suşlarında mukoidal fenotiple ilişkili virulans genleri (magA, rmpA, wcaG), kinolon direnç genleri (qnrA, qnrB, qnrS), karbepenem (KPC) ve kolistin (mcr-1) direnç genlerinin sıklığını ve fenotipik yöntemlerle elde ettiğimiz antibiyotik direnç profillerinin karşılaştırmasını yapmayı hedefledik. Ayrıca 2011 yılı Suriye savaşından sonra önemli bir mülteci merkezi haline gelen Hatay bölgemizde Suriye kökenli hastalarla Türk hastaların antibiyotik direnç profillerinin karşılaştırılması da planlanmıştır. Yöntem: Bakterilerin identifikasyonu ve antibiyotik duyarlılık testleri otomatize sistem ile kolistin direnci ise sıvı mikrodilüsyon yöntemi ile belirlenmiştir. İzolatlardaki direnç ve virulans genleri multipleks PCR ile araştırılmıştır. Bulgular: İzolatların 127'si idrar, 37'si solunum numuneleriydi. Yetmiş dört E. coli, 68 K. pneomoniae ve 22 K. oxytoca suşlarının ampisilin, amoksisilin/klavulonik asit, sefuroksim aksetil, seftazidim, seftriakson, sefepim, trimetoprim/sulfametoksazol ve siprofloksasin antibiyotiklerine karşı yüksek direnç tespit edilmiştir. Tüm izolat türlerinde en düşük direnç kolistin, ertapenem, meropenem ve amikasine karşı saptanmıştır. E. coli, K. pneomoniae, K. oxytoca kökenlerinde kinolon direnci sırasıyla %66.2, %52.9 ve %59 olarak tespit edilmiştir. Kinolon direnci ile ilişkili qnrA geni E. coli, K. pneomoniae, K. oxytoca kökenlerinde sırasıyla %5.4, %0 ve %9.1, qnrB geni sırasıyla %17.5, %23.5, %22.7, qnrS geni ise sırasıyla %9.4, %16.1, %22.7 oranlarında saptanmıştır. Tüm izolatlar dikkate alındığında ertapanem direncinin %10.3, meropenem direncinin ise %9.7 olduğu saptanmıştır. Ancak karbapenem direnç genlerinden KPC-2 tespit edilmemiştir. Toplam 7 (%4.2) izolatta kolistin direnci saptanırken, kolistin direnci ile ilişkili mcr-1 genine rastlanmamıştır. Tüm izolatlar dikkate alındığında virülans genlerinden rmpA, wcaG ve magA gen oranları sırayla %6.7, %4.2 ve %1.2 olarak bulunmuştur. Sonuçlar: İdrar ve solunum yolu örneklerinden izole edilen K. pneomoniae, E. coli ve K. oxytoca kökenlerinde ampisilin, amoksisilin klavulonik asit, sefuroksim aksetil, seftazidim, seftriakson, sefepim, trimetoprim sulfametoksazol ve siprofloksasin gibi ajanlara karşı olan yüksek direnç oranları göz önünde bulundurulmalıdır. İzolatlarda yüksek siprofloksasin direnci ile kıyaslandığında daha düşük qnr direnç gen oranlarına rastlanmıştır. Ancak qnr pozitifliği saptanan izolatlarda yüksek siprofloksasin direnç oranları tespit edilmiştir. Karbapenem direnç genlerinden KPC-2'ye ve kolistin direnci ile ilişkili genlerden mcr-1 pozitivitesine rastlanmamıştır. Virulans genleri (wcaG, rmpA, magA) genel olarak düşük oranlarda saptanırken en düşük oranda saptanan gen magA olmuştur. Anahtar Kelimeler: E. coli, Klebsiella, antibiyotik direnç, kolistin, gen, virülans.