Kök kanallarında farklı irrigasyon solüsyonu kullanımının kalsiyum silikat içerikli materyallerin dentine bağlanma dayanımına etkisinin değerlendirilmesi
Tezin Türü: Diş Hekimliğinde Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Klinik Bilimler, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2023
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: BURAK OSMAN AÇIKGÖZ
Danışman: Pelin Tüfenkçi
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Giriş ve Amaç: Kök kanal tedavisinde smear kaldırılması amacıyla kullanılmakta olan final irrigasyon solüsyonlarının (% 17 glikolik asit, %17 EDTA ve distile su) kalsiyum silikat esaslı (Cera Seal ve Mta Bio Seal) kanal dolgu patlarının bağlanma dayanımına etkisini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışmada 68 adet çürüksüz, rezorbsiyon ve malformasyon bulunmayaninsanalt premolar dişi kullanılmıştır. Numune olarak kullanılan dişlerin koronal kısımı çalışma uzunlukları 13 mm olacak şekilde uzaklaştırılmıştır. Kök kanal preparasyonuNIC Reciproc R40 (milestone education LLC livengten USA) eğesistemi ile yapıldı. Örnekler farklı final irrigasyon prosedürü ve kanal dolgu patı uygulanmak amacıyla rastgele4gruba dağıtılmıştır.Grup1 % 17 EDTA ile final irrigasyonu sonrası Itena mta bio seal kanal dolgu patı ile dolgu yapılan gruptur. Grup 2 %17 EDTA ile final irrigasyonu sonrasıCera Seal kanal dolgu patı yapılan gruptur. Grup 3 %17 glikolik asit ile final irrigasyonu sonrası Mta Bio Seal kanal dolgu patı yapılan gruptur. Grup 4 % 17 glikolik asit ile final irrigasyonu sonrası Cera Seal kanal dolgu patı ile dolgu yapılan gruptur. Örneklerden, apikal konstriksiyondan itibaren 4. ve 9. mm seviyesinden hassas kesitler alınmıştır. Push-out testi yapılarak, kesitlerdeki kök kanal dolgusunun bağlanma dayanımı değerleri hesaplanmıştır. Verilerin Normal dağılıma uygunluğu Shapiro Wilk testi ile incelendi. Değişkenlerin normal dağılım göstermediği belirlendiği için, tüm gruplardaki bağlanma dayanımı verileri Kruskal Wallis testi ile değerlendirildi. Aynı örnekten alınan iki kesit (4. mm ve 9. mm) arasındaki farkın belirlenmesinde ise Mann Whitney U testi kullanıldı. İstatistiksel olarak önem düzeyi (p 0, 05). Final irrigasyon solüsyonu olarak şelasyon ajanlarından %17'lik glikolik asit ve %17'lik EDTA kullandığımız çalışmamızda %17 glikolik asit kullanılan tüm gruplarda istatistiksel olarak anlamlı fark oluşturacak şekilde daha yüksek bağlanma dayanımı değeri gösterdi. Anahtar Kelimeler: Glikolik asit, EDTA, Push-out, Bağlanma dayanımı, İrrigasyon