Gebelerden izole edilen streptococcus agalactiae kökenlerinde antimikrobiyal direnç profilleri ve virülans faktörleri
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi, SAĞLIK BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ, TIBBİ MİKROBİYOLOJİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2022
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: EMİNE HAMŞUOĞLU
Danışman: NİZAMİ DURAN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Gebelerden İzole Edilen Streptococcus agalactiae Kökenlerinde Antimikrobiyal Direnç Profilleri ve Virülans Faktörleri Streptococcus agalactiae alt gastrointestinal sistemi ve genitoüriner yolları kolonize eden mikroorganizmadır. S. agalactiae gebeler, yaşlılar, bağışıklığı baskılanmış bireyler ve yeni doğanlarda önemli bir enfeksiyon etkenidir. Yeni doğanlarda pnömoni, menenjit ve sepsis gibi hastalıkların en önemli sebebidir. Biz bu çalışmada gestasyonun 35-37. haftasında olan gebelerden alınan vajinal sürüntü örneklerinde S. agalactiae varlığını kültür izolasyon yöntemiyle belirlemeyi, izolatlarda antimikrobiyal direnç profilleri ile lmb, hlyb, rib ve bac genleri arasındaki ilişkinin araştırılması amaçladık. Çalışmada gebeliğinin 35.-37. haftalarında olan 120 gebeden vajinal sürüntü örnekleri toplandı. Alınan swab örnekleri Todd Hewitt seçici besiyeri inoküle edilerek 18 saat süre ile 37 °C'de %5 CO2'li ortamda inkübe edildi. Daha sonra örnekler koyun kanlı agar plakalarına ekimleri yapılarak 37 C'de 48 saat %5 CO2'li ortamda inkübe edildi. İnkübasyondan sonra beta streptokoklarla uyumlu hemolitik koloniler Gram boyama, koloni morfolojisi, CAMP testi gibi konvansiyonel yöntemler kullanılarak verifiye edildi. Tüm izolatların tür tayinleri otomatize kültür yöntemi ile tür düzeyinde tiplendirilmesi yapıldı. Gebelerden izole edilen kökenlerde PCR yöntemiyle virülans genleri (lmb, hlyb, rib ve bac genleri)'nin varlığı araştırılmıştır Çalışmada toplam 120 gebeden alınan vajinal sürüntü örneğinden %36,7 (44/120)'sında S. agalactiae kültür pozitifliği tespit edildi. S. agalactiae izolatlarının %43.2 (19/44)'inde Lmb geni, %38.6 (17/44)'sında hlyb geni, %18.2 (8/44)'inde bac geni, %18.2 (8/44)'inde rib geni varlığı tespit edildi. Çalışmada gebelerden izole edilen S. agalactiae kökenlerinde tetrasiklin (%84.4) direnci çok yüksek olarak bulunurken, Eritromisin (%36.4) direncinin de yüksek olduğu bunun dışında iki gebeden izole edilen kökenlerde Sulfametaksazol (%4.5) direnci tespit edilirken, penisin, linezolid, gentamisin ve vankomisin direncine rastlanmamıştır. Çalışma sonuçlarımızdan da anlaşılacağı gibi terme yakın dönemdeki gebelerde S. agalactiae taşıyıcılığının oldukça önemli oranlarda olduğu tespit edilmiştir. Başta erken başlangıçlı S. agalactiae infeksiyonu olmak üzere hem yenidoğanın hem de annenin bu patojene karşı korunabilmesi için virülan taşıyıcıların belirlenmesi ve tedavi verilmesi son derece önemlidir. S. agalactiae kökenlerinde direnç oranlarının dünyanın birçok bölgesiyle kıyaslandığında daha düşük veya benzer seyretmesi tedavide akılcı antibiyotik kullanmanın önemini de göstermektedir. Taşıyıcı gebelerin doğru tanımlanması ve izolatlarda patojenite faktörlerinin belirlenmesi tedavi stratejisinin belirlenmesinde de yol gösterici olacaktır. Anahtar kelimeler: S. agalactiae, gebe, antibiyotik direnci, virülans, PCR