Osmanlı Devleti'nin son döneminde Halep'te eğitim (1839-1918)
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi, SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ, TARİH ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2019
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ENVER GEZER
Danışman: SACİT UĞUZ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Osmanlı Devleti, XVII. yüzyıldan sonra siyasi, ekonomik, sosyal, askeri alanlarda gerilemeye başlamıştır. Eski gücüne tekrar ulaşmak isteyen Osmanlı Devlet'i eğitim alanında yenilikler yapmıştır. Bu yenilikler Halep kazasında görülmüştür. Medreseler ve sıbyan mekteplerine müdahale etmeden yeni eğitim kurumları devlet tarafından açılmaya başlanmıştır. Bu yeni eğitim kurumları ilköğretim derecesinde bir programa sahip olan ibtidâi mekteplerdi. Rüşdiye mektepleri, ibtidâi mekteplerinden mezun olan öğrencilerin okuduğu ortaöğretim kurumlarıydı. İdâdîler ise devletin memur ihtiyacını karşılamak için oluşturulan eğitim-öğretim kurumlarıydı. Bu okulların yetersiz kalması sultani mekteplerin ortaya çıkmasına sebep oldu. Bu mekteplerin yanı sıra teknik eleman ihtiyaçlarını karşılamak için sanayi mektepleri açıldı. Halep kazasının özellikleri dikkate alınarak, çiftlik ve sütçülük mektepleri de açıldı. Yeni eğitim kurumlarının en büyük sıkıntısı öğretmen eksikliğidir. Daha sonraki yıllarda öğretmen yetiştirmek için yükseköğretim durumunda olan Darûlmuallim okulları açılmıştır. Devlet, azınlıkların okul açmasına izin vermiştir. Avrupa devletleri de Osmanlı Devleti sınırları içerisinde okullar açmıştır. Bu okullarda azınlıklara milliyetçilik fikrinin aşılanması için gayret edilmiştir.