Travmatik timpanik membran perforasyonlarında alfa lipoik asit uygulaması sonrası perforasyon kapanma oranları ve timpanik membrandaki histopatolojik değişikliklerin değerlendirilmesi: deneysel bir çalışma
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi, TAYFUR ATA SÖKMEN TIP FAKÜLTESİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2016
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: SAİT ÇOLAK
Danışman: GÜL SOYLU ÖZLER
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Travmatik timpanik membran perforasyonlarının %90'ı spontan kapanır. Kapanmayan perforasyonlarda cerrahi tedavi ile onarım uygulanabilir. Son zamanlarda alternatif tedavi yöntemleri arayışına gidilmiştir. Bu çalışmada, travmatik timpanik membran perforasyon modelinde Alfa Lipoik asit'in lokal ve intraperitoneal uygulamalarının, mikroskopik bakıda perforasyon kapanma oranı ve histopatolojik düzeyde timpanik membran kalınlığı , neovaskülarizasyon, epitel kalınlığı ve fibroblastik aktivite üzerine etkilerini gözlemeyi amaçladık. Metod: Çalışmada 300-400 gr ağırlığında 32 adet Wistar Albino rat kullanıldı. Ratlar her bir grupta 8'er tane olmak üzere 4 gruba ayrıldı. Çalışma gruplarındaki ratlara (Grup I-II-III-IV) anesteziyi takiben akkor hale getirilmiş pik ucu ile bilateral TM arka üst kadrana 1 mm'lik perforasyon oluşturuldu. 1. Grup kontrol grubu idi. 14 gün boyunca 2. gruba topikal etil alkol, 3. gruba topikal ALA, 4. gruba intraperitoneal ALA uygulaması yapıldı. Tüm kobaylar 14. gün sakrifiye edildi. 14. günün sonunda tüm ratların her iki kulağı mikroskobik olarak perforasyonu durumu açısından değerlendirildi. Histopatolojik olarak da timpanik membran kalınlığı, epitelyum katı kalınlığı, neovaskülarizasyon ve fibroblastik aktivite değerlendirildi. Bulgular: İkili gruplar halinde ayrı ayrı karşılaştırıldığında kulağa yapılan topikal ALA grubunun kontrol grubuna göre perforasyon kapanma oranında anlamlı fark izlendi. Tüm gruplar karşılaştırıldığında aralarında TM epitel katı kalınlığı, TM kalınlığı, neovaskülarizasyon ve fibroblastik aktivite ortalamaları bakımından istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmamasına rağmen topikal ALA uygulanan çalışma grubunda perforasyon kapanma oranının yüksek olduğu görüldü. Sonuç: Bu bulgular bize topikal olarak uygulanan alfa lipoik asidin kontrol grubuna göre etkili olduğunu ancak farklı doz ve sürelerde çalışılması gerektiğini düşündürdü. Anahtar kelimeler: Travmatik timpanik membran perforasyonu, alfa lipoik asit,