Diş hekimlerinin kemik grefti ve membran uygulama yöntemlerindeki farkındalık düzeylerinin ölçülmesi
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi, DİŞ HEKİMLİĞİ FAKÜLTESİ, KLİNİK BİLİMLER, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2022
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ABDULLAH FURKAN KÖSE
Danışman: OSMAN FATİH ARPAĞ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Giriş ve Amaç: Bu çalışmada diş hekimlerinin kemik grefti ve membran uygulama yöntemlerinin ve farkındalık düzeylerinin ölçülmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmaya yaşları 22-68 arasında değişen 208'i (% 57,3) erkek, 155'i (% 42,7) ise kadın olmak üzere toplam 363 diş hekimi dahil edildi. Diş hekimlerinin kemik grefti ve membran uygulama yöntemlerini ve farkındalık düzeylerini belirlemek amacıyla katılımcılara anket uygulandı. Anketin ilk altı sorusu diş hekimlerinin demografik özelliklerini belirlemeye yönelik sorulardan, geri kalan 15'i diş hekimlerinin kemik grefti ve membran uygulama yöntemlerindeki farkındalık ve bilgi düzeylerini belirlemeye yönelik sorulardan oluşmaktaydı. Bulgular: Diş hekimlerinin % 53,4'ünün kemik ogmentasyonunda çoğunlukla otojenik kemik kullandığı, % 50,4'ünün çoğunlukla kollajen membran kullandığı saptandı. Çalışmaya katılan diş hekimlerinin kemik grefti seçiminde dikkat ettikleri faktörler incelendiğinde kemik oluşturma potansiyeli, hasta konforu, hastanın sistemik durumu, greftin rezorpsiyon süresi, greftin partikül büyüklüğü ve greftin kaynağı faktörlerine daha fazla dikkat ettikleri, buna karşın hastanın yaşı, uygulama şekli, güncel literatür gibi faktörlere ise daha az dikkat ettikleri görüldü. Diş hekimlerinin en fazla karşılaştıkları komplikasyonun kemikleşmeyen greft partiküleri olduğu bunu sırasıyla greftin rezorbe olması, membran ekspozu, yara yüzeyinin açılması, enfeksiyon, kanama, yumuşak doku gelişimi ve sinir yaralanması takip ettiği görüldü. Periodontoloji uzmanlarının kemik grefti seçiminde sıklıkla dikkat ettiği faktörler; kemik oluşturma potansiyeli, greftin kaynağı, greftin rezorpsiyon süresi ve greftin partikül boyutu idi. Ağız, Diş ve Çene Cerrahisi uzmanları ise en sık kemik oluşturma potansiyeli, güncel literatür, greftin rezorpsiyon süresi ve greftin kaynağına dikkat etmekteydi. Bu sayılan faktörlere Periodontoloji ve Ağız, Diş ve Çene Cerrahisi uzmanlarının, uzmanlığı olmayan diş hekimlerine göre daha fazla dikkat ettiği saptandı. Membran seçiminde Periodontoloji ve Ağız, Diş ve Çene Cerrahisi uzmanları genellikle rezorpsiyon süresi, uygulama kolaylığı ve güncel literatüre dikkat ederken; uzmanlığı olmayan diş hekimleri sırasıyla uygulama kolaylığı, rezorpsiyon süresi ve maliyet faktörlerine dikkat etmekteydi. Katılımcıların materyal ve membran seçiminde dikkat ettiği faktörlerin uzmanlık alanlarına göre farklılıklar gösterdiği tespit edildi. Sonuç: Çalışma sonucunda elde ettiğimiz verilere göre ogmentasyon işlemi ile ilgili tüm uzmanlık alanları arasında gerek klinik uygulama gerekse bilgi düzeyleri arasında belirgin farklar olduğu ortaya çıktı. Çalışmamız içinde kullanım alışkanlıkları ile ilgili saptanan istatistiksel farklılığın da büyük bir çoğunluğu uzmanlığı olmayan diş hekimlerinin kullanım alışkanlıklarından kaynaklanmaktadır. Bu farkların giderilmesi ve ogmentasyon işlemi sırasında gerekli standardizasyonun sağlanması amacıyla meslek içi eğitimlerin oluşturulması ve diş hekimlerinin her zaman güncel literatüre ulaşabileceği bir ortam oluşturulması önerilmektedir.