Farklı ışık kaynakları ile polimerize edilen farklı kompozitlerin dönüşüm oranına ve materyalin rengine olan etkisinin araştırılması
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi, DİŞ HEKİMLİĞİ FAKÜLTESİ, RESTORATİF DİŞ TEDAVİSİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: BAŞAK GÖZÜYEŞİL ASLAN
Danışman: ZUHAL YILDIRIM BİLMEZ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Giriş ve Amaç: Restoratif diş hekimliğinin amacı çürük veya travma gibi nedenler ile dişlerde meydana gelen doku kayıplarında, kalan dokuları koruyarak dişin anatomik formunu, fonksiyonunu, estetiğini ve fonasyonu yeniden kazandırmaktır. Günümüzde restoratif diş tedavisinde direkt kompozit restorasyonlar sıklıkla kullanılmaktadır. Bu materyallerin klinik ömürleri mekanik, fiziksel ve estetik özelliklerine bağlıdır. Bu özellikler kompozitlerin farklı polimerizasyon koşullarından, polimerizasyon miktarı ve derinliğinden etkilenmektedir. Bu çalışmanın amacı farklı ışık kaynakları ile polimerize edilen üç farklı kompozit rezinin polimerizasyon dönüşüm derecelerini değerlendirmek ve bu materyallerin farklı sıvılardaki renk değişimlerini gözlemlemektir. Bununla birlikte kompozitlerin dönüşüm derecelerinin renk değişimi üzerine etkisini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Omnichroma, Enamel Plus Hri ve G-aenial kompozitleri Valo LED (3. Nesil), Woodpecker LED (2. Nesil) ve halojen (Monitex Blue Luxcer) ışık kaynakları ile polimerize edilmiştir (n=5). Fourier dönüşümlü kızılötesi spektroskopi (FTIR) ile polimerizasyon dönüşüm derecesi kaydedilmiştir. Çay, kahve ve yapay tükürükte bekletilen kompozitlerin başlangıç ve 7. gün ΔE değerleri kaydedilmiştir. İstatistiksel analiz IBM SPSS Statistics 22 ile tamamlanmıştır. Dönüşüm derecesi değerlendirmesinde Two-way ANOVA, ΔE değerlendirmesinde Three-way ANOVA, ΔE ve FTIR arasındaki ilişkilerin incelenmesinde Pearson korelasyon analizi uygulanmıştır. Anlamlılık p<0,05 düzeyinde değerlendirilmiştir. Bulgular: Kompozitler %23-93 aralığında dönüşüm derecesi göstermiştir. En yüksek dönüşüm derecesi Omnichroma grubunda tespit edilmiştir. Dönüşüm derecesi ışık kaynağının farklılığından etkilenmemiştir. En yüksek ΔE değeri kahve solüsyonunda en düşük ΔE değeri yapay tükürükte bulunmuştur. Enamel Plus Hri kompoziti ile Valo ışık cihazı kullanıldığında kahve solüsyonunda dönüşüm derecesi ile ΔE arasında negatif yönlü korelasyon, G-aenial kompoziti ile Valo ışık cihazı kullanıldığında; çay solüsyonunda ΔE ile dönüşüm derecesi arasında negatif yönlü korelasyon görülmektedir. Sonuç: İyi bir klinik performans, optimal mekanik ve fiziksel özellikler için dental kompozitlerin polimerizasyon dönüşüm derecesi yüksek olmalıdır. Farklı ışık kaynakları kullanılması dental kompozitlerin dönüşüm derecesinde değişikliğe neden olabilir, bu durum renk değişimini etkileyebilir. Ancak farklı ışık kaynaklarının, farklı özellikteki kompozitlerde, polimerizasyon dönüşüm derecesine etkisi başka çalışmalarla desteklenmelidir. Ayrıca kompozitlerin renk değişimi de farklı koşullar altında araştırılmalıdır. Anahtar Kelimeler: FTIR, dönüşüm derecesi, renk, kompozit.